سلام به ميكروبلاگ خوش امديد... 

 

 

 

گفتن لحظه ی آخرواسه من همه سواله

 

 

دیدنه دوباره ی تو فقط تو خواب و خیاله

 

 

بوسه های آخر تو، توی قلب من می مونه 

 

 

هیچکی مثل تو بلد نیست دلمو بسوزونه

 

 

بعد رفتن تو روز وشب واسم سیاهه

 

 

می دونم بر نمی گردی اما باز چشام

 

 به راهه

 

 

جای پات به روی قلبم هنوزم تازگی داره

 

 

نه باورم نمی شه  می گن که منو

 

 دوستم نداره

 

 

قول می دم وقتی که نیستی عکستو

 

بغل نگیرم

 

 قول می دم روزی هزاربار واسه ی

 

 اشکات نمیرم 

 

 

قول می دم وقتی که نیستی پای

 

 عشق تو نسوزم

 

 

قول می دم در انتظارت چشمامو به

 

در ندوزم

 

 

حالا دیگه گل خشکت واسم تنها یادگاره

 

 

منتظر به رات می مونم که تو برگردی

 

 دوباره

 

 

باورم کن ،باورم کن که بدون تو میمیرم

 

 

بی تو تنهام خوب می دونی که تو

 

 غصه ها م اسیرم 

 

  

به زیر خاکمو هنوز نرفتی از خیال من

 

 

غصه نخور، سیاه نپوش،گریه نکن

 

 برای من

 

 

دیگه فقط آرزومه بارون بباره رو تنم

 

 

دوباره لحظه ها سپرد منو به باد رفتنم

 

 

بارون می باره و تو رو دوباره پیشم

 

 می بینم

 

 

اشک چشام حلقه می شه دوباره

 

 تنها می شینم

 

 

قول بده وقتی تنها می شم بازم بیای

 

 کنار من

 

 

شبای جمعه که میای بیای سر مزار من

 

 

به زیر خاکمو هنوز نرفتی از خیال من

 

 

غصه نخور،سیاه نپوش ،گریه نکن

 

 برای من

 

 

 دیگه فقط آرزومه بارون بباره رو تنم

 

 

دوباره لحظه ها سپرد منو به باد رفتنم

 

 

سهم من ازتو دوریه تو لحظه های بی

 

 کسی

 

 

 قشنگیه قسمت ماست که مابه هم

 

نمی رسیم

 

 

پاییز غریب و بیرنگ اون همه گل مگه کم

 

بود

 

 

گل من رو چرا چیدی گل من دنیای من بود

نوشته شده در جمعه بیستم آذر 1388ساعت 14:30 توسط محمد| |